شكمبه اولين قسمت معده نشخواركنندگان مي باشد . شكمبه مكان هضم علوفه ومخزني بزرگ براي خوراك وعلوفه مصرف شده مي باشد. ماهيچه هاي ديواره شكمبه با انقباضات شديد خوراك را مخلوط مي كنند. شكمبه مكان زيست را براي باكتري ها ‚ قارچ هاي آنابوليك وپروتوزوآتدارك مي بيند كه ارتباط همزيستي دارند. همزيستي ( Symbiosis ) زماني وجود دارد كه هم نشخواركننده و هم ميكروارگانيسم سود مي برد . در اين مورد ‚ شكمبه غذا را در اختيار ميكروبها قرار مي دهد ‚ در عوض ميكربها غذا را براي حيوان هضم مي كنند.

ميكروارگانيسم ها پروتئاز توليد مي كنند وبه دليل هضم نشاسته ‚ اسيدهاي چرب فرار نيز توليد مي نمايند. ميكروبها ويتامين K ‚ تمامي ويتامين هاي گروه B و همه اسيدهاي آمينه ضروري را نيز مي سازند. ميكروبها در محيط تخميري ايجاد شده در شكمبه رشد مي كنند . تخمير ميكروبي به هضم سلولز به نشاسته وقندها وهمچنين دي اكسيد كربن ومتان بعنوان محصولات جانبي منجر مي شود . دي اكسيد كربن ومتان بايد براي جلوگيري از نفخ (bloat) – ساخت گازها در شكمبه – خارج شوند. نفخ اغلب زماني اتفاق مي افتد كه حيوانات علوفه سبز بيش از آن مقاديري كه بتوانند هضم كنند ‚ مي خورند. شكمبه يك گاو 40 تا 60 گالن گنجايش دارد و ممكن است محتوي 500000 بيليون باكتري و 50 بيليون پروتوزآ باشد.