وب دام

گزیده ای از مقالات علوم دامی

parvareshedam — Mon, 14 Sep 2009 03:13:04 GMT

موضوعات این وبلاگ شامل:

تغذیه دام و طیور ژنتیک و اصلاح دام و طیور

تشریح و فیزیولوژی دام و طیور ساختمان و تأسیسات دامپروری

تولید مثل در دام و طیور مدیریت واحدهای دامپروری

نقش ویتامین های آنتي اكسيدانی

parvareshedam — Mon, 14 Sep 2009 02:10:04 GMT

آنتی اکسیدانها و نحوه عمل آنها:

• آنتی اکسیدانها موادی هستند که از تغییرات مضر مواد غذائی که به وسیله اکسیژن هوا به وجود می آیند جلوگیری می کند.

• ويتامين هاي انتي اكسيداني صدمات ناشی از اکسیداسیون را که به وسیله رادیکالهای آزاد انجام می شود کاهش می دهند.

مهم ترین نقش ويتامين هاي آنتی اکسیدانی ، قطع واکنش های زنجیره ای اکسیداسیون درداخل سلول است. انتي اكسيدان ها در ناحیه قطبی فسفولپیدها می چسبند و با اسیدهای چرب غیراشباع واکنش می دهند.

ادامه مطلب

اثر نمره بدنی در مدیریت گاوهای خشک

parvareshedam — Sat, 12 Sep 2009 12:47:04 GMT

گاوهای سنگین تر، DMI را قبل از گوساله زایی بیشتر از گاوهای لاغر کاهش می دهند. اگر گاوها در دوره خشکی (dry off) چاق هستند، محدود کردن مصرف دوره پیش از زایش ممکن است از انباشتگی نمره بدنی (چاقی گاو) جلوگیری کند. هر چند تحت این شرایط خطر بروز نا هنجاری های متابولیکی بعد از گوساله زایی نظیر کتوزیس، جابجایی شیردان و کبد چرب ممکن است افزایش یابد. پر واضح است که گاوهای خیلی چاق (بیش از 4 روی مقیاس 5)، پس از گوساله زایی مصارف کاهش یافته ای دارند و بیشتر مستعد بیماری کتوزیس یا کبد چرب می باشد. چنین گاوهایی احتمالاً غلظت های NEFA بالا و یا غلظت های کتون بالایی داشته که ممکن است در افزایش وقوع کتوزیس و تولید شیر پایین تر نتیجه شود. به طور خلاصه گاوهای سنگین تر که نمره بدنی بیشتری راپس از گوساله زایی از دست می دهند، در رسیدن به تلقیح مجدد اشکال بیشتری دارند. توصیه می شود تصمیمات مدیریتی جهت تغذیه گاوهای چاق تقریباً60- 45 روز قبل از دوره خشکی (dry off) آغاز گردد. اگر بیش از 10% گاوهای اواخر شیردهی خیلی چاق هستند، (5/3

کاربرد جیره های کم انرژی در مدیریت گاوهای خشک

parvareshedam — Sat, 12 Sep 2009 12:45:04 GMT

جانشینی ساده علوفه با کاه جهت تامین یک جیره حجیم تر، غلظت های انسولین را کاهش داد و ممکن نیست اجازه آداپتاسیون میکروبی به یک جیره با انرژی بالاتر در طول دوره قبل از زایش را بدهد. اگرچه، پاسخ های موفق به جیره های انتقالی شامل کاه خورد شده (10- 8 پوند از ماده خشک) در شیر بندی های تجاری همراه با کاهش های دائماً مشاهده شده در موارد جابجایی شیردان پس از زایش متداول هستند. حجیمی جیره بایستی سیری (پری) بالای شکمبه را تضمین کرده و در نتیجه موجب کاهش خطر جابجایی شیردان گشته و به طور موثری مصرف انرژی را محدود نماید.

کاه در شکمبه این گاوها در طول انتقال به شیردهی، احتمالاً برای یک هفته مقاومت می کند. در این مدت که DMI ممکن است پایین تر باشد، به نظر می رسد فرصت برای جابجایی شیردان در این گاوها محدود می گردد.

معایب این نوع جیره افزایش خطرانتخاب گری توسط گاوها است و سطح نسبتاً بالاتر مدیریت تغذیه به تضمین کردن مصرف پایدار یک جیره با حجم بالا نیاز دارد. معلوم نیست که آیا شکل منحنی DMI قبل از زایش هنگامیکه گاوها با یک جیره حجیم تغذیه می شوند، همانند یک محدودیت خوراک، مسطح تر است. هیچ مقایسات کنترل شده ای از جیره های با حجم بالا با جیره های حاوی NFC بالاتر و مدیریت مطلوب که معمولاً توصیه می شوند، منتشر نشده است.

برنامه تغذیه در طول اوایل دوره خشک (far-off)، با قطع نظر از جیره close-up، نقش عمده ای در متابولیسم قبل از زایش ایفا می کند. پر خوراندن در طول دوره far-off به همراه کم خوراندن در طول دوره close-up به طور منفی بر متابولیسم انرژی پیش از زایش تاثیر گذاشت. اثرات انتقال تغذیه دوره far-off، با پیشرفت شیردهی کاهش یافت.

این یافته ها ممکن است برای موقعیت هایی که DMI در گروه های close-up تحت تاثیرانبوه شدن جمعیت یا دیگر محدودیت های مدیریتی کاهش می یابد، قابل کاربرد باشد. به نظر می رسد پر خوراندن در اوایل دوره خشک ممکن است نقش بزرگتری در پیشرفت نا هنجاری های سلامتی پس از زایش نسبت به برنامه های تغذیه متفاوت close-up ایفا کند.

بقیه مطلب

استراتژی های تغذیه ای در مدیریت گاوهای خشک

parvareshedam — Sat, 12 Sep 2009 12:41:04 GMT

نخستین هدف تغذیه ای در طول دوره انتقال باید فراهم ساختن نیازهای مادر، جنین، رحم و بافت های پستانی باشد. تغذیه یک جیره با انرژی پایین تر در اوایل دوره خشکی به منظور حداقل کردن خطر چاقی بیش از حد گاوها در زمان زایمان و کاهش پتانسیل اثرات زیانبار انتقال گاوهای خیلی چاق توصیه می شود.

اطلاعات موجود، تغذیه یک جیره با انرژی بالاتر را 3-2 هفته قبل از زایمان پیشنهاد می کند. بعلاوه، مدیریت گاوها برای دست یافتن به نمره بدنی تقریباً 3 در دوره خشکی (dry off) نسبت به نمره بدنی 75/3-5/3 مرسوم، به نظر می رسد سودمند باشد.

مدت آداپتاسیون در حیوانات با تغییرات جیره

parvareshedam — Sat, 12 Sep 2009 12:39:04 GMT

تقریباً 5 هفته برای تغییر یافتن مرکز مجموعه فیزیولوژیکی حیوانات نشخوار کننده در پاسخ به تغییرات وضعیت تغذیه ای مورد نیاز است. سایز شکمبه، روده ها و کبد به طور چشمگیری از 3 هفته قبل از زایش در مقایسه با 3 هفته پس از زایش تفاوت دارند و جریان خون در portal با افزایش انرژی مصرفی افزایش می یابد. بنابراین، تاسیس و پایه گذاری یک شرایط ثابت و بی تغییر متابولیکی برای کبد و بافت های روده ای به منظور فراهم سازی احتیاجات جهت تولید شیر پس از زایمان با استفاده از تغییر جیره، ممکن است به مدت زمان آداپتاسیون چشمگیری نیاز داشته باشد.

دیگر چالش های فیزیولوژیکی قبل از زایش به طور کافی برای برنامه های تغذیه ای مطلوب در طول دوره انتقال توضیح داده نمی شوند.

اینها شامل موارد زیر می شوند : سازش جمعیت های میکروبی با جیره گاو شیرده، حفظ و نگهداری سنتز پروتئین میکروبی، حصول اطمینان از ظرفیت جذبی ماکزیمم اپیتلیوم شکمبه ای، مجموعه مراکز عملکردی روده و کبد، و توضیح احتیاجات پیش سازهای گلوکوژنیک و مواد مغذی اضافی مورد نیاز برای فراهم سازی احتیاجات جهت رشد غدد پستانی.

اهمیت آب در تغذیه طیور

parvareshedam — Sat, 12 Sep 2009 12:08:04 GMT

آب يك ماده مغذي ضروري است. كليه واكنشها و فرايندهاي بدن نيازمند آب است. آب ماده اي است كه همه ديگر مواد مغذي را به صورت محلول حمل مي كند. سلولها و بافتهاي بدن عمدتاً از آب ساخته شده اند. آب در بين سلولها موجود است بنابراين ماده اي است كه مي تواند مابين سلولها حركت كند. مواد خوراكي خشك فقط محتوي 10 الي 15% آب هستند و طيور در حدود 2 برابر يا بيشتر آب نياز دارند نسبت به خوراكي كه مي خورند. آب بايد تميز و تازه و عاري از مواد شيميايي باشد. آن نبايد محتوي انگلها يا باكتري هاي مضر باشد. آب بايد به صورت تغذيه آزاد در دسترس باشد اگر مصرف آب در جوجه ها محدود باشد رشد جوجه ها خيلي آهسته مي گردد. در آب و هواي خنك محدوديت آب براي رشد آهسته گله هاي مادري يا جلوگيري از سندروم آسيت استفاده مي شود مرغان تخمگذاري كه براي يك يا دو روز بدون آب بمانند توليد تخم آنها متوقف مي شود و براي ريكاوري نياز به 2 الي 3 هفته دارند آب در يك ظرف با عمق مناسب بايد باشد تا شرايط مناسبي را براي استفاده پرنده مهيا سازد. ظرفي با عمق 2cm كافي است. هنگامي كه درجه حرارت بالا است جوجه ها مايل اند به قسمت هاي خنك تر پن ها (Pen) بروند. به خصوص اگر يك باد ملايم يا پنكه وجود داشته باشد. داشتن آبي كه به آساني در دسترس باشد در اين مناطق مهم است چرا كه پرندگان ممكن است براي نوشيدن آب به قسمتهاي گرم برنگردند.

آب خوري هاي نيپل كمك مي كنند به حفظ آب و مانع از به هدر رفتن آن مي شوند اما جوجه ها آب كمتري مي نوشند. آب خوري نيپل نيازمند مديريت بادقتي است.

سطح و ارتفاع لوله ها بايد براي جوجه ها مناسب باشد. براي جوجه ها مقابل چشمانشان و در پرندگان بالغ بايد بالاتر از چشمانشان قرار داشته باشد. فشار آب براي پرندگاني كه از آب خوري نيپل استفاده مي كنند نبايد زياد باشد. جوجه هايي كه به تازگي هيچ مي شوند بايد قبل يا در زمان مشابه اي كه غذا را دريافت مي كنند به آب دسترس داشته باشند.

آب خوريها بايد به آساني در دسترس باشند و طيور نبايد براي رسيدن به آب مجبور به طي كردن مسافت زيادي باشند. بيش از 2 متر براي جوجه هاي گوشتي و 4 متر براي مرغان بالغ نبايد باشد. در آب و هواي گرم در دسترس بودن آب خيلي اهميت دارد. مقدار آب مورد نياز بيشتر مي شود در شرايطي كه دما بالاتر از 25 درجه سانتي گراد باشد. پرندگان خودشان را توسط تبخير آب از دستگاه تنفس شان خنك مي كنند.

و آنها آب از دست مي دهند هنگامي كه توسط دهانشان تنفس مي كنند در آب و هواي گرم آب خنك بهتر از آب گرم است. براي گروههاي بزرگ طيور لوله هاي آب بايد 40 تا 60 سانتي متر زير سطح زمين باشند تا آب خنك را براي جوجه ها تامين كنند. لوله هايي كه از سطح زمين مي روند و تانكهاي آب اضطراري بايد در سايه قرار گيرند.

ادامه مطلب

نرخ متابوليسم پايه BMR

parvareshedam — Sat, 12 Sep 2009 12:01:04 GMT

نرخ متابوليسم پايه مستقيما با وزن پرنده در ارتباط است. اگر انرژي خوراك نتواند تامين كننده انرژي پايه مورد نياز متابوليسم بدن پرنده باشد پرنده كاهش وزن پيدا مي كند. لاغر مي شود و مي ميرد. برخي پروتئينها، چربيها، ويتامينها و مواد معدني اساس زنده ماندن هستند. در دسترس بودن مواد مغذي بالا در سطح پايه آن مي تواند براي رشد در پرندگان جوان و توليد تخم در پرنده بالغ مورد استفاده قرار گيرد انرژي مازاد به چربي تبديل مي شود و در بدن ذخيره مي گردد. آن ممكن است استفاده شود زماني كه انرژي خوراك كم است براي مثال در كوهان شتر و چربي دم در دنبه گوسفند.

سرعت رشد در پرندگان جوان يا توليد تخم در پرندگان بالغ كنترل مي شود توسط:

1) پتانسيل ژنتيكي (جوجه هاي گوشتي تجاري در مقايسه با تخمگذارها).

2) مقدار انرژي و پروتئين (كيفيت پروتئين) در دسترس مخصوصاً سطح آن براي BMR (نرخ متابوليسم پايه). خوراك مورد نياز براي حفظ BMR به رشد يا توليد اضافه نمي شود.

نياز نگهداري براي رشد آهسته جوجه هاي گوشتي با نياز نگهداري براي جوجه هاي گوشتي با رشد سريع مشابه است. خوراك مورد نياز براي نگهداري يك مرغ تخمگذار با 2 تخم در يك هفته با يك مرغ تخم گذار با وزني يكسان و توليد 6 تخم در هفته مشابه است.

اگر درجه حرارت پايين باشد، پرندگان مجبور اند با افزايش متابوليسم حرارت بدنشان راحفظ كنند، فعاليت همچنين متابوليسم را افزايش مي دهد پرندگاني كه امكان دويدن در بيرون را مي يابند يا مردار خوراي مي كنند براي آنها انرژي غذا اهميت ويژه اي دارد.

جوجه هايي كه همه مواد مغذي را از مردارخواري كسب مي كنند ممكن است در اثر مصرف حشرات، كرمها و لاروها و . . . . مقدار زيادي پروتئين دريافت كنند.

آنها ممكن است منفعت زيادي ببرند از تغذيه شدن با مكملهاي انرژي در فرمهاي كربوهيدرات (دانه هاي غلات و . . . ). خوراك طيور خانگي ممكن است از لحاظ پروتئين و انرژي براي رشد خوب يا توليد تخم كمبود داشته باشد. مرغان تخمگذار بايد كلسيم را به صورت تغذيه آزاد در دسترس داشته باشند، حتي اگر كلسيم به جيره اضافه شود.

جوجه هايي كه همه چيز مي خورند دانه ها، غلات، سبزيجات يا فيبر بايد سنگريزه غير محلول يا سنگهاي كوچك براي هضم بهتر مواد سخت يا فيبري در سنگدان خود داشته باشند طيوري كه داخل سالن نگهداري مي شوند بايد براي آنها سنگ ريزه فراهم شود. جوجه هاي كوچك به سنگهاي 2 تا 4 ميلي متري نيازمندند. مرغها به سنگهاي 5/0 تا 5/1 سانتي متري نيازمند هستند. ذرات سنگ آهك به عنوان سنگ ريزه مناسب نيستند. اسيدهاي آمينه اي كه طيور براي رشد به آن نيازمندند عبارتند از: آرژنين، سيستئين، لايزين، ميتونين، تريپتوفان، هيستيدين، ايزولوسين، لوسين، فنيل آلانين، ترئونين، تايروزين، والين.

ويتامينهاي A، D3، B₁₂، ريبوفلاوين، اسيد پانتوتنيك، نياسين، اسيد فوليك، تيامين و بيوتين براي يك خوراك مناسب بايد به خوراك اضافه شود.

نيازمنديهاي تغذيه اي طيور

parvareshedam — Sat, 12 Sep 2009 11:59:05 GMT

طيور نيازمند كربوهيدراتها، چربيها، ويتامينها، مواد معدني و آب هستند. بيشتر مواد مغذي هم انرژي (كربوهيدرات يا چربي) و هم پروتئين را فراهم مي كنند. خوراكها معمولا براساس منبع انرژي يا پروتئين طبقه بندي مي شوند. چربيها و روغنها فراهم كننده پروتئين نيستند. انرژي و پروتئين كارايي بيشتري دارند اگر آنها در نسبت مناسب در دسترس باشند پروتئين اضافي به عنوان انرژي استفاده مي شود و با افزايش مواد زائد دفعي همراه است. جوجه ها براي رشد بايد جيره اي با 16 الي 24 درصد پروتئين داشته باشد و بوقلمون هاي براي رشد 24 الي 28 درصد پروتئين نياز دارند، براي توليد تخم 15 الي 17 درصد پروتئين، براي نگهداري (بدون رشد يا توليد) 10 الي 12 درصد پروتئين.

بالاترين نيازمندي در 2 الي 3 هفته نخستين و بيشتر در جوجه هاي گوشتي و لگهورن هاي جوان وجود دارد سطح پروتئين مي تواند كمتر باشد اگر همه اسيدهاي آمينه ضروري در سطح مناسب موجود باشد. سطح ويتامين و مواد معدني براي رشد، توليد تخم پرندگان بالاتر است. سرعت رشد سريعتر نيازمند افزودن بيشتر ويتامينها و مواد معدني است نسبت به سرعت رشد پايين تر. در رشد آهسته پرندگان اغلب ويتامينها و مواد معدني ضروري خوراك در دسترس هستند.

تعریف اصطلاحات مهم علم تغدیه

parvareshedam — Sat, 12 Sep 2009 11:54:04 GMT

علم تغذيه، تغذيه (Nutrition): فرايند هضم، جذب و تبديل خوراك در داخل بافت به انرژي و همچنين مطالعه اين فرايند.

ماده غذايي، مواد مغذي (Nutrient): يك ماده كه مي تواند به عنوان غذا food استفاده شود. برخي از مردم از food (غذاي انساني) استفاده مي كنند. براي مواد غذايي كه توسط انسان خورده مي شود از اصطلاح food استفاده مي شود و feed يا feed stuff براي حيوانات استفاده مي شود.

هضم (Digestion): فرايند تغيير غذا به يك فرمي كه مي تواند از دستگاه گوارش توسط بافتهاي بدن جذب شود (عمدتاً روده ها). اين فرايند در دستگاه گوارش توسط آنزيمها و ديگر مواد توليد شده بوسيله دستگاه گوارش صورت مي گيرد كه غذا را به تركيبات ساده (مولكولي) و كوچك درهم مي شكنند.

هضم بوسيله ميكروارگانيسم ها (Digestion by microorganisms):

برخي باكتري ها و پروتوزآها، آنزيمها و ديگر موادي را توليد مي كنند كه سلولز، فيبر و غيره را در هم مي شكند. كه غير گياهخواران (غير علفخوران non – grass eaters) همانند جوجه ها نمي توانند آن را هضم كنند. در سكوم جوجه ها مقداري هضم توسط ميكروارگانيسمها وجود دارد. آنزيمهايي كه توسط باكتري ها توليد مي شود مي توانند به برخي از غذاها اضافه شوند و هضم و جذب آنها را بهبود بدهند.

بقیه مطلب در ادامه مطلب