چگونه جیره های کم انرژی گاو خشک ممکن است عمل کند؟

 کاهش غلظت انرژی جیره به نزدیک توصیه NRC (در حدود Mcal  NEL 57/0 به ازای هر پوند DM) در far-off دوره خشک ممکن است به کاهش مشکلات سلامتی به روش های متعددی کمک کند. اول اینکه افزودن منابع فیبری غیر قابل هضم یا به کندی قابل هضم (کاه، پوسته های پنبه دانه یا ساقه های ذرت)، عملکرد، پربودن شکمبه و سلامتی شکمبه را حفظ می کند و ممکن است به جلوگیری از جابجایی شیردان در حوالی گوساله زایی کمک کند.

به نظر می رسد مصارف طولانی مدت انرژی مازاد بر احتیاجات، مقاومت به انسولین را افزایش دهد و تغییرات دیگری مشابه آنها نظیر فربهی و دیابت نوع II در انسان ها و حیوانات دیگر پدید آورد. گاوهایی که اجازه دسترسی آزاد به جیره های با انرژی ملایم (متوسط) به آنها داده شد، غلظت های انسولینی بالاتری داشتند. اما غلظت گلوکز در آنها مشابه با حیوانات با تغذیه محدود بود که نشان دهنده مقاومت انسولین می باشد.

دیگران مدارک مستقیم بیشتری از مقاومت انسولین ناشی از پر مصرفی طولانی مدت انرژی فراهم کرده اند. با پایین تر کردن مصرف انرژی در دوره خشک، اشتهای پس از گوساله زایی ممکن است بهبود یابد، موبیلیزاسیون منابع چربی بدن ممکن است کاهش پیدا کند و ممکن است از انباشتگی چربی در کبد کاسته شود.

گاوهای خشک هنگامیکه با یک جیره کم انرژی مطبوع تغذیه شده باشند، به آسانی می توانند نیازهای انرژی خود را تامین کنند (در حدود Macl  NEL  14 برای یک گاو هولشتاین). برای مثال، گاوها به مصرف تنها 7/23 پوند ماده خشک از جیره ای با انرژی   Mcal 59/0 به ازای هر پوند ماده خشک، در هر روز جهت تامین احتیاجات انرژی نیاز دارند. عناصر غذایی که تراکم انرژی جیره دوره خشک را کاهش می دهند از لحاظ پایین تر بودن محتوای پتاسیم مورد توجه هستند. کمتر بودن پتاسیم جیره ممکن است سبب کاهش هیپوکلسمیای قبل از زایش گردد.

در تمامی این مطالعات، جیره منتخب در قبل از زایش به طور بزرگی به اثرات روی بیماری های متابولیکی وابسته است.

اگر چه، به اثبات رساندن تفاوت ها در وقوع بیماری مشکل است مگر اینکه صدها حیوان ارزیابی شوند.