مقدمه :

Ø          قابليت هضم يكي از موضوعات مورد علاقه تحقيق در تغذيه طيور بوده است.بالاى50 سال محققين به دنبال فهميدن نقشهاى نواحى مختلف ازدستگاه هضم و اثرش روى هضم جذب و رشد و تكامل جوجه ها بودند .

Ø      امروزه سرنوشت مواد مغذي غيرقابل هضم همانند سرنوشت مواد مغذي قابل هضم مهم است.

Ø      ما حالا مى دانيم كه اين مواد غيرقابل هضم روي رشد ميكروبي بوي‍‍ژه در روده كوچك و روده كور اثر خواهند داشت.

هضم كربوهيدراتها:

      هضم بيشتر كربوهيدراتها در دئودنوم رخ مي دهد.

      نشاسته كربوهيدرات اصلي ذخيره شده در دانه است.

      فاكتور اصلي در قابليت هضم كربوهيدراتها ميزان كمپلكس پلي ساكاريدها مثل سلولز و ليگنين است. معمولا خيلي كم ليگنين دراجزاء خوراكي وجود دارد، بنابراين سلولز محدوديت   اصلي در قابليت هضم به شمار مي آيد.

هضم پروتئين :

       ﭘيش معده اولين محل هضم پروتئين است، جايي كه ترشحات شامل هيدروكلريد اسيد و آنزيم پپسين است.

        تريپسين، كيموتريپسين و الاستاز، پروتئين ها ، پپتون ها و پپتيدها را به پپتيد هاي كوچك تر و اسيد آمينه ها در دئودنوم تبديل مي كند.

        سن در قابليت هضم اسيد آمينه ها فاكتور مهمي به شمار نمي آيد.

هضم چربي:

o       هضم و جذب چربي ها عمدتا در روده كوچك انجام مي شود.

o       ليپاز در همان اوايل سن جوجه ترشح مي شود كه ترشح آن در اوايل هفته سوم به حداكثر مي رسد.